Posts

বন্দীত্ব

Image
  বন্দীত্ব @#Begum Asma এতিয়া মই  জেলত বন্দী হাত ভৰিত লোৰ শিকলি মোৰ প্ৰহৰী মাত্ৰ জেলৰ আন্ধাৰ আন্ধাৰৰ হাতত কাইটীয়া চাবুক চাবুকৰ কোবত দেহত অঙ্কিত মোৰ পৃথিৱীৰ নিৰ্মমতাৰ প্ৰতিচ্ছবি । মোক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ ইয়াত নাহিব উশাহ -নিশাহ আৰু এখন অদৃশ্য যুদ্ধৰ বাহিৰে জেলত আনৰ  প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ আনকি খাবলৈ খাদ্যও দিয়া নিষিদ্ধ খাদ্য বুলি নিজৰ মাংস আৰু হাড়বোৰকে চবাই খাওঁ তৃষ্ণাত চকুলোকে চেলেকি খাওঁ চকুলো শুকাই গলে হৃদয়ৰ তেজ হুহি খাওঁ দেহত বস্ত্ৰ বুলিবলৈ একোয়েই নাই বিবস্ত্ৰত দেহেৰে অদৃশ্য যুদ্ধ যুজি ভাগৰি শুই পঢ়ো কংক্ৰিটৰ মজিয়াখনত নিজৰে মল মূত্ৰৰ গোন্ধত নাড়ীভূৰি ওলাই আহে তথাপি দুচকু মুদি থাকোঁ। চকুযুৰি জোপালেই  সৰু সৰু পোকবোৰ মোৰ নাকে মুখে দি সোমাই গৈ কলিজা কুটি কুটি খায় প্ৰথমে  যন্ত্ৰণাত চটফটাইছিলোঁ, চিঞৰিছিলোঁ এতিয়া যন্ত্ৰণাবোৰ অভ্যস্ত হৈ পৰিছে। আপুনি সুধিব কি অপৰাধত জেলত বন্দী ? এৰা ! অপৰাধেই অপৰাধ , কিমান অপৰাধৰ কথা কম? অৰণ্যময়ী হোৱাৰ  অপৰাধ, আচঁল ভৰাই তৰাবোৰ বুটলাৰ অপৰাধ আপুনি নাভাবিব এয়াই মোৰ প্ৰথম জেল ইয়াৰ আগতেও বহুবাৰ জেলত বন্দী আছিলোঁ বহুবাৰ ফাঁচীও দিয়া হৈছিল অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰাৰ অপৰাধত ৰঙা

বেগম আছমা খাতুনৰ উপন্যাস ' বাইচাল'

Image
বেগম আছমা খাতুনৰ উপন্যাস  ' বাইচাল'  @#Begum Asma  বেগম আছমা খাতুনৰ ' বাইচাল' উপন্যাসখন প্ৰকাশৰ লগে লগে বিপুল সমাদৰ লাভ কৰিছে ।বাস্তৱ আৰু ইতিহাসৰ লৈ বেগম আছমা খাতুনৰ  প্ৰথম উপন্যাস যদিও পাঠক সমাজে আদৰি লৈছে। পাঠক সমাজত সমাদৰ লাভ কৰাৰ লগতে উপন্যাসখন পঢ়ি পাঠকে বহুত উৎসাহজনক মন্তব্য আগবঢ়াইছে। ' বাইচাল' উপন্যাসখন চৰ চাপৰিৰ সংস্কৃতি, সমস্যা , দূৰ্দশা আৰু ইতিহাস, সুখ - দুখ , প্ৰেম , দৈনন্দিন জীৱন লৈ লিখা । অবিভক্ত গোৱালপাৰাৰ বহু ইতিহাস এই উপন্যাসত সমৃদ্ধ । কল্পনাৰে আগবাঢ়িলেও ইতিহাসক সমল কৰি লৈ বাস্তৱ ভিত্তিত লিখা হৈছে। উপন্যাসখনত বৰ্তমানৰ লগতে অতীতক দেখিবলৈ পাব বুলি ধাৰণা কৰিছোঁ। দেখিবলৈ পাব এইকাৰণেই কৈছোঁ , কিছুমান বস্তু আমি পঢ়ি সেই কাহিনীৰ মাজত সোমাই যাব পাৰিলে এনে লাগে আমাৰ সন্মুখত ঘটি আছে । সেইখিনি কৰিবলৈ তিনি চাৰি বছৰ লাগিছে । চৰ চাপৰিৰ অৱহেলিত মানুহবোৰৰ দুখ কষ্ট , সমাজ জীৱন সকলোৰে আগত তুলি ধৰা হৈছে এই উপন্যাসখনত। ১৯৫০ চনৰ মানুহৰ দূৰ্দশাৰ কাহিনী, ১৯৮০-৪৩ ঘটনাবোৰোৰ লগতে  চৰ চপৰিৰ মানুহৰ দুখ যন্ত্ৰণা, আনন্দ , অনুভৱ , কলা সংস্কৃতি, প্ৰেম , বিবাহ , ভৌগলিক পৰিৱেশ আদিৰ
Image
  আজাদি কা অমৃত মহোৎসৱ @Begum Asma Khatun আজাদি কা অমৃত মহোৎসৱত  মোৰ দেশৰ ঘৰে ঘৰে ভয়ৰ ত্ৰাস ভোকৰ ভয় ,উচ্ছেদৰ ভয়, বজাৰৰ ভয়,  ৰাজনীতিৰ ভয়, নেতাৰ ভয় , দালালৰ ভয়,  ধৰ্মান্ধৰ ভয়,প্ৰশাসনৰ ভয় সকলোতে ভয় আৰু ভয়। ঘৰে ঘৰে তিৰঙ্গাৰ শ্লোগান দি থকা এই দেশত কেনেকৈ উৰিব স্বাধীনতাৰ পতাকা? ইয়াত শিশুটিয়ে মাকৰ আচঁলত ধৰি ভাত দিবলৈ কৈ থাকোতেই চৰুৰ ভাত সাজ বুলডজাৰেৰে মহতিয়াই  ঘৰখন ভাঙি দিয়া হয়  উদাং ভেটিত ভাতবোৰ পৃথিৱীৰ মানচিত্ৰ হৈ পৰে শিশুটিয়ে মানচিত্ৰখন মচি দি স্বাধীনতাৰ পতাকাখন উৰাব বিচাৰে তাকো লাঠিৰে কোবাই খেদি দিয়া হয় ভোকাতুৰ মানুহৰ জানো স্বাধীনতা আছে? ভোকৰ জানোঁ কোনো দেশ আছে? দেশ -বিদেশ, শৰণাৰ্থী শিবিৰ, ডিটেনশ্যন কেম্প ইত্যাদি ৰাজনীতিৰ পথাৰখন ভোকে নিচিনে ভোকৰ বাবে লাগে এখন ঘৰ  এখন সেউজীয়া পথাৰ  আৰু এমুঠি ভাত লাগে। ভোকৰ ভাত মুঠিৰ বাবেই পাঁচবছৰীয়া কন্যাৰ মৃতদেহ যতিয়া মাকৰ কোলাত তুলি দিয়া হয় মাকৰ বুকুৰ পৰা দেশৰ পতাকাখন সৰি পৰে চাহপাত বৰণীয়া সেই মাতৃৰ বুকু খনতো  অকাঁ আছিল এখন ধুনীয়া জাতীয় পতাকা। ৰেলপথৰ দাতিত , ষ্টেশনত, বস্তিবোৰত, ফুটপাথত ,  নৈ পাৰত অথবা চাহবাগানৰ দাতিত এতিয়াও শুই থাকে এটি এটি পৰাধীন দেশ সি

অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলা ইতিহাস

Image
  অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলা ইতিহাস উজনিৰ আহোম ৰাজ্যত স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ শাসন চলি থকাৰ সময়তে ১৭৬৫ চনত অবিভক্ত গোৱালপাৰা ইংৰাজৰ অধীনলৈ যায়৷ তাৰ আগৰ প্ৰায় তিনি বছৰ আহোমৰ অধীনত আৰু এশ বছৰ গোৱালপাৰা মোগলৰ অধীনত আছিল৷ ১৭৭২-৮৫ চনত  গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল ৱাৰেণ হেষ্টিংছে জিলা নিৰ্ধাৰণ কৰোতে গোৱালপাৰাক ৰংপুৰ জিলাৰ মেপৰ ভিতৰুৱা কৰে৷ ৰংপুৰ মানে বৰ্তমান বাংলাদেশৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ নগৰ৷ পৰৱৰ্তী গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল কৰ্ণৱালিছৰ দিনত (১৭৮৬-৯৩) গোৱালপাৰাত থানা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়৷ সেয়াই আধুনিক নগৰ পট্টনৰ লেখৰ আৰম্ভণি৷ ১৮২২ চনত ধুবুৰীৰপৰা গাৰোপাহাৰলৈকে ধৰি গোৱালপাৰাক এখন সুকীয়া জিলা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়৷  ১৮২৬ চনত ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পাছত গোৱালপাৰাক অসম প্ৰদেশৰ লগত সংযুক্ত কৰা হয়৷ ১৮৬৪ চনত ইংৰাজে ভূটান দুৱাৰ জয় কৰাৰ পৰৱৰ্তী দুবছৰৰ পাছত গোৱালপাৰাৰ লগত পূব দুৱাৰ সংযুক্ত কৰা হয় আৰু কোচবিহাৰ কমিচনাৰৰ অধীনলৈ নিয়া হয়৷ তাৰ দুবছৰৰ পাছত গোৱালপাৰাৰ আইনী কামকাজ অসম প্ৰদেশলৈ অনা হয়, কিন্তু প্ৰশাসন কোচবিহাৰৰ পৰাই চলি থাকে৷ ১৮৬৯ চনত গাৰোপাহাৰক গোৱালপাৰাৰপৰা আঁতৰাই পৃথক জিলা ঘোষাণা কৰা হয়৷ ১৮৭৪ চনত অসমক বেংগল প্ৰভিন্সৰপৰা পৃথক কৰি সুকীয়

খোজ (foodprint)

Image
 খোজ @Begum Asma ভৰিৰ খোজবোৰ ভৰিৰ পৰা ক্ৰমাত হেৰাই গৈ থাকে মাটি খামোচি থকা শিপাৰ দৰে ভৰি দুখনে খোজবোৰ ধৰি থাকিব বিচাৰে ভৰি দুখনৰো মমতা আছে মৃত্যু পৃথিৱী শ্ৰষ্ঠ উপহাৰ হলেও মৃত্যুক কোনেও আকোৱালী ল'ব নিবিচাৰে কিন্তু খোজবোৰৰ মৃত্যুলৈ ভয় নাই মৃত্যুমুখি খোজৰ সন্তানবোৰে হয়তো মৌন প্ৰৰ্থনা কৰে পৃথাৱীৰ শিল্প গৃহত খোজবোৰ ভাস্কৰ্য্য হৈ উঠক সূৰ্যৰ দৰে উজ্বল ভাস্কৰ্য হ'ব বিচৰা খোজবোৰ সূৰ্যৰ দৰেই গতি কৰে দৌৰি দৌৰি ভাগৰি পৰে ভৰি দুখন শতিকাৰ ভোকবোৰে টানি ধৰে ভৰিদুখনক ভোক আৰু তৃষ্ণা ভৰিত মেৰিয়াই খোজবোৰে অবিৰত গতি কৰে আকাঙ্খা খোজে প্ৰতি বাঢ়ি গৈ থাকে নতুন দিনৰ মৃত্যুঘন্টা বাজি থাকে পথৰ দাতিত চিতাগ্নিত জ্বলি থাকে সমাজ , সংস্কৃতি, দেশ আকাশত ভাহি থাকে চিতাভষ্ম ছাই ধোৱাময় পৃথিৱীৰ পথত খোজকাঢ়ি থাকোতেই শোকশোভাত ভাগ লয় খোজবোৰে অথচ দুৱাৰত ৰৈ থাকে নিলাজ সভ্যতা খোজৰ ভৰত বিবৰ্তনমুখী পথবোৰৰ কিমান উপপথ সৃষ্টি হ'ল উপপথবোৰৰো উপপথ সৃষ্টি হ'ল কিন্তু খোজবোৰ আদিম হৈয়ে ৰ'ল বনঘোৰাৰ চেকুৰত  পথবোৰোৰ চকু গজিল অথচ খোজবোৰ আজিও অন্ধ সভ্যতাৰ বিবৰ্তনত আজিও পশ্চাৎমূখী যাত্ৰা......৷

ঠিকনা

Image
    ঠিকনা ----- এই যে চহৰখনত সু উচ্চ অট্টালিকা সুবিশাল আকাশ চহৰখনক জগাই ৰাখিবলৈ শাৰী শাৰী ষ্টীট লাইট তথাপি চহৰখন যেন কফিনৰ ফেক্টৰী চহৰখন কবিৰ বাবে অচিনাকি কবিজনক বিচাৰি নাহিব চহৰখনলৈ ইয়াত কবি  নাথাকে অতীতৰ শিপা খামোচা নৈ পৰীয়া চতিয়না জোপাৰ তলত কবিৰ ঠিকনা জোনাক নিশা ভাল পোৱা কবিয়ে জোনাকি আন্ধাৰকে বুকুত সাবটি  বহি থাকে নৈ খনৰ দৰেই অবিৰত ভাৱে হৃদয়ত বৈ থাকে  স্মৃতিবোৰ স্মৃতিবোৰে কথা নাপাতিলেও প্ৰিয়জনৰ চকুৰ ভাষাবোৰ নুপুৰৰ ৰুণঝুণ হৈ বাজে সেইবাবেই চাগে নুপুৰ কবিৰ প্ৰিয় ক্ৰমে বাটৰ দূৰত্ব বাঢ়ি গলেও আশাৰ চাকিগচি হাতত লৈ আজিও ৰৈ থাকে কবিয়ে প্ৰিয় চকুযুৰিৰ প্ৰথম চাৱনিলৈ যি চাৱনিত ডুবি গৈ ক্ৰমশ শৱদেহৰ পৰা  কবি হৈ জন্মিছিল বৰষুণ আহিলেই চঞ্চল চকুযোৰে হাঁহে যি চকুযোৰে প্ৰথম চাৱনিতেই বিনা চৰ্ততে ধৰা দিছিলহি প্ৰিয়জন হৈ প্ৰেমত চৰ্ত ক'ত থাকে চৰ্তহীনভাৱেই তৰোৱালৰ আঘাত বুকুত ধাৰণ কৰি নি:শব্দভাৱে যন্ত্ৰণা বহন কৰাই জানো প্ৰেম নহয়? কবিও নীৰৱে বহন কৰে প্ৰেমৰ নীলা নৈখন আৰু পাগুলিয়াই থাকে ৰুমিৰ প্ৰেমৰ কবিতা সন্ধিয়াৰ আকাশখনে গুনগুনালে কবিয়ে পুৰণি পোচাকযোৰে পিন্ধি ৰৈ থাকে একেলগে কিছুসময় খোজ কাঢ়ি যোৱাৰ  আশাৰে ..

আত্মসন্মান#self Respect

Image
আপুনি জানেনে সফল জীৱনৰ মূল চাবিকাঠি কি?  p-3  আত্মসন্মান নিজ সন্মানৰ প্ৰতি সন্মানবোধ থকাটোৱেই আত্মসন্মান । আত্মসন্মানে বিশ্বাসক দৃঢ় কৰে, আশাবাদী মনোভাৱ গঢ়ি তোলে, দায়িত্ববোধ থাকে , কঠিন পৰীক্ষাৰ সন্মুখীন হোৱাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰি ৰাখে। নিজৰ সম্পৰ্কে বিশ্বাস আৰু দৃষ্টিভংগী , আপুনি কেনে ধৰণৰ ব্যক্তি, নিজৰ ইতিবাচক দিশ আৰু ভৱিষ্যতৰ বাবে নিজৰ কি পৰিকল্পনা - সেইবোৰ সম্পৰ্কে ধাৰণা থকাই আত্মসন্মান । কেতিয়াবা দেখা যায় নিজৰ প্রতি আনৰ দৃষ্টিভংঙ্গী ভুল থাকে বাবে আত্মসন্মান লাঘৱ হয় আৰু হতাশ হ'ব লগা হয়। নিজৰ আত্মসন্মান দৃঢ় হলে আমি সেই দৃষ্টিভঙ্গীৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিব পাৰি, কিন্তু আত্মসন্মান দৃঢ় নহলে আমি তাৰ দৃষ্টি ভঙ্গীৰ মতে মিলি যাওঁ বা তাৰ প্ৰলোভনত ভোল যাওঁ। আত্মসন্মান বৃদ্ধি কৰিবলৈ আত্ম বিশ্লেষণ কৰিবলৈ শিকক। আপোনাৰ শক্তিশালী দিশবোৰ ভাবক, যিবোৰৰ দ্বাৰা আপুনি সমাজ জীৱনত প্ৰশংসিত হ'ব বা হৈছে, নাইবা মানুহে আপোনাক কি ধৰনে ব্যৱহাৰ কৰিব বা মনত ৰাখিব সেই বিষয়ে ভাৱক। সেইবোৰ ভাবনাই আপোনাৰ আত্মসন্মান দৃঢ় কৰিব। নিজৰ অৱস্থান, যোগ্যতা আৰু মৰ্য্যাদা অনুসাৰে নিজৰ সন্মান বজাই ৰখাই আত্মসন্মান। নিজৰ সন্